Aşık Tarzı Halk Edebiyatının Genel Özellikleri

14.04.2016 tarihinde 10. Sınıf Türk Edebiyatı Konu Anlatımı kategorisine eklenmiş, Kişi Okumuş ve 0 Yorum Yapılmış.

AŞIK TARZI HALK EDEBİYATI

-Aşık veya ozan denilen kişilerin, saz eşliğinde söyledikleri şiirlerden oluşur.

– Aşıklar genellikle okuryazar değildir, şiirlerini sazla çalıp söylerler.

-Genelde sözlü olmasına rağmen şairler, şiirlerini “cönk” dedikleri defterlerde toplamışlardır.

– Aşıklar; köylerden, kasabalardan, şehirlerden ve asker ocaklarından yetişmiştir

– Nazım birimi dörtlüktür.

-Koşma, semai, destan, varsağı gibi nazım şekilleri kullanılmıştır.

-Hece ölçüsünün 7’li, 8’li ve 11’li kalıplarına ağırlık verilmiştir. Hecenin yanı sıra aruz ölçüsünü de kullanmışlardır.

-Aşk, tabiat, gurbet, ayrılık, ölüm, özlem, kıskançlık, yiğitlik, toplumun sorunları, insan davranışları, bunlarla ilgili eleştiriler konu olarak işlenmiştir.

-Şiirlerin son dörtlüğünde şairin adı veya mahlası geçer.

-Genellikle yarım ve cinaslı kafiye kullanılmıştır

-Aşık tarzı halk şiiri geleneğinde saz çalıp söyleyenlere “aşık, saz şairi, meydan şairi, çöğür şairi” gibi isimler verilir.

Aşıklar, eğitimleri, konumları ve yaşadıkları yerler itibariyle;

Köy şairleri, konar geçer şairler, kalem şairleri, halk şairleri, asker şairler şeklinde adlandırılmıştır.

-Bu edebiyatın başlıca temsilcileri;

Kul Mehmet, Köroğlu, Kayıkçı Kul Mustafa, Gevheri, Karacaoğlan, Aşık Ömer, Katibi, Dertli, Dadaloğlu, Erzurumlu Emrah, Seyrani, Bayburtlu Zihni, Aşık Veysel, Murat Çobanoğlu, Aşık Reyhani

Aşık Ömer, Gevheri divan şiiri geleneğinden etkilenerek aruzla şiirler yazmışlardır.

             Nazım şekilleri;

  • Koşma,
  • Semai,
  • Varsağı,
  • Destan

 

Yazar Hakkında

Yazar : admin

Yazar Hakkında :

Yazarın Tüm Yazıları İçin Tıklayınız

Yorumlar
İsminiz
E-Posta Adresiniz
Yorumunuz

This blog is kept spam free by WP-SpamFree.

Yorum onaylama sistemi etkin; yorumunuzun yayınlanması biraz zaman alabilir.

  • Meta